معبرسایبری میرزا حسن

تاریخ: دوشنبه 23 آبان 1390 ساعت: 9:41 ب.ظ بازدید: 181 نویسنده: میرزا حسن

در قرآن مجید، چهار وصف عظیم برای غدیر، نشان از شکوه بی کران آن است: «امروز کافران، از دست اندازی به دین شما نومید گردیده اند؛ امروز دین شما را کامل کردم؛ [امروز] نعمتم را بر شما تمام گردانیدم؛ و خرسند شدم که اسلام کیش شما باشد. (مائده ـ 3)»
غدیر بر امامت امام معصومی پافشاری می کند که با هدایت او راه تا فرجام به روشنی ضمانت گرفته است؛ نه هر انسان آسیب پذیری که پیوسته در معرض اشتباه و خطاست.
توحید غدیر، خدا را ذات لایزال منزهی می داند که با هیچ یک از مخلوقاتش قابل مقایسه نیست، نه جسم قابل تصوری با دست و پا و دیگر اعضا و عظمتی تنزل یافته بسان مخلوقاتش.
باید گفت که راویان بسیاری از اهل سنت و تشیع، حدیث گران قدر غدیر را در کتاب های خود آورده اند. گردآوری اسامی راویان حدیث غدیر که نتیجه زحمات فرزانگانی چون میرحامد حسین و علامه امینی است اثبات می کند که هیچ حدیث نبوی به اندازه حدیث غدیر، روایت کننده ندارد. کتاب های بسیاری نیز درباره بحث های رجالی و تاریخی مربوط به سند حدیث غدیر نوشته شده که از بهترین آن ها می توان به کتاب های عبقات الانوار و الغدیر اشاره کرد. هم چنین تاریخچه مفصلی از اسناد و راویان حدیث غدیر تدوین شده و جنبه های اعجاب انگیز آن در زمینه های اسناد و رجال تبیین گردیده است.
غدیر هم واقعه است و هم حادثه؛ اگر واقعه را رخدادی نیک و رویدادی مثبت معنی کنیم، و حادثه را رخدادی سهمگین و ناگوار، غدیر برای پیامبر واقعه ای شیرین است که حاصل سال ها سعی در گلستانی، بوستان رسالت را به دست باغبانی امین و پارسا می سپرد که محبوب خدا و ملائک بود، و برای امت اسلام واقعه ای به یاد ماندنی است که جانشین پیامبرشان را شناختند و امور دنیا و آخرتشان را رهاشده از تدبیر ندیدند... و حادثه است برای آنان که امیدهای باطلشان به یأس تبدیل گشت و حادثه است برای تاریخ که رودرروی چشمانش،حقیقتی مسلم را به قربانگاه انکار بردند.

آنچه در زیر می‌آید پنجاه نام و یا صفت برای روز غدیر است که از روایات برگرفته‌ شده است:

1 ـ بزرگترین عید خدا؛ «عیدالله الاکبر» (1)

2 ـ روز گشایش؛ «یوم وقوع الفرج» (2)

3 ـ روز خشنودی پروردگار؛ «یوم مرضاة الرحمن» (3)

4 ـ روز زبونی شیطان؛ «یوم مرغمة الشیطان» (4)

5 ـ روز مشعل فروزان دین؛ «یوم منار الدین» (5)

6 ـ روز بپا خاستن؛ «یوم القیام» (6)

7 ـ روز شادمانی؛ «یوم السرور» (7)

8 ـ روز لبخند؛ «یوم التبسم» (8)

9 ـ روز راهنمایی؛ «یوم الارشاد» (9)

10 ـ روز بلندی گرفتن منزلت شایستگان؛ «یوم رفع الدرج» (10)

11 ـ روز روشن شدن دلایل خدا؛ «یوم وضوح الحجج» (11)

12 ـ روز آزمایش بندگان؛ «یوم محنة العباد» (12)

13 ـ روز راندن شیطان؛ «یوم دحر الشیطان» (13)

14 ـ روز آشکار کردن حقیقت؛ «یوم الایضاح» (14)

15 ـ روز بیان کردن حقایق ایمان؛ «یوم البیان عن حقایق الایمان» (15)

16 ـ روز ولایت؛ «یوم الولایة» (16)

17 ـ روز کرامت؛ «یوم الکرامة» (17)

18 ـ روز کمال دین؛ «یوم کمال الدین» (18)

19 ـ روز جداسازی حق از باطل؛ «یوم الفصل» (19)

20 ـ روز برهان؛ «یوم البرهان» (20)

21 ـ روز منصوب شدن امیرمؤمنان؛ «یوم نصب امیرالمؤمنین(ع)» (21)

22 ـ روز گواهی و گواهان؛ «یوم الشاهد و المشهود» (22)

23 ـ روز پیمان؛ «یوم العهد المعهود» (23)

24 ـ روز میثاق؛ «یوم المیثاق المأخوذ» (24)

25 ـ روز آراستن؛ «یوم الزینة» (25)

26 ـ روز قبولی اعمال شیعیان؛ «یوم قبول اعمال الشیعة» (26)

27 ـ روز رهنمونی به رهنمایان؛ «یوم الدلیل علی الرواد» (27)

28 ـ روز امن و امان؛ «یوم الامن المأمون» (28)

29 ـ روز آشکار کردن امور پنهان؛ «یوم ابلاء السرائر» (29)

30 ـ عید اهل بیت(ع)؛ «عید اهل البیت(ع)» (30)

31 ـ عید شیعیان؛ «عید الشیعة» (31)

32 ـ روز عبادت؛ «یوم العبادة» (32)

33 ـ روز اتمام نعمت؛ «یوم تمام النعمة» (33)

34 ـ روز اظهار گوهر مصون؛ «یوم اظهار المصون من المکنون» (34)

35 ـ روز بر ملا کردن مقاصد پوشیده؛ «یوم ابلاء خفایا الصدور» (35)

36 ـ روز تصریح برگزیدگان؛ «یوم النصوص علی اهل الخصوص» (36)

37 ـ روز محمد(ص) و آل محمد(ص)؛ «یوم محمد(ص) وآل محمد(ص)» (37)

38 ـ روز نماز؛ «یوم الصلاة» (38)

39 ـ روز شکرگزاری؛ «یوم الشکر» (39)

40 ـ روز دوح (درختان پر شاخ و برگ)؛ «یوم الدوح» (40)

41 ـ روز غدیر؛ «یوم الغدیر» (41)

42 ـ روز روزه‌ داری؛ «یوم الصیام» (42)

43 ـ روز اطعام؛ «یوم اطعام الطعام» (43)

44 ـ روز جشن؛ «یوم العید» (44)

45 ـ روز عالم بالا؛ «یوم الملأ الاعلی» (45)

46 ـ روز کامل کردن دین؛ «یوم اکمال الدین» (46)

47 ـ روز شادابی؛ «یوم الفرح» (47)

48 ـ روز به صراحت سخن گشودن از مقام ناب؛ «یوم الافصاح عن المقام الصراح» (48)

49 ـ روز افشای پیوند میان کفر و نفاق؛ «یوم تبیان العقود عن النفاق و الجحود» (49)

50 ـ روز گردهمایی و تعهد حاضران؛ «یوم الجمع المسؤول» (50)

پی‌نوشت‌ها:

1ـ امام رضا(ع) می‌فرماید: و هوعید الله الاکبر (عید غدیر، برترین عید خداوند است)، الغدیر، ج 1، ص 286.

2ـ قال علی (ع): هذا یوم فیه وقع الفرج، مصباح المتهجد، ص‌ 700.

3ـ قال الصادق(ع): و فیه مرضاة الرحمن (در این روز، رضایت خداوند نهفته است)، بحارالانوار، ج 98، ص 323.

4ـ قال الرضا(ع): انه یوم مرغمة الشیطان، بحارالانوار، ج 98، ص 323.

5ـ قال الصادق(ع): یوم منارالدین أشرف منهما (روز مشعل فروزان دین، از دو عید فطر و قربان گرامی‌تر است.

6ـ قال الصادق(ع): ذلک یوم القیام (روزغدیر، روز بپاخاستن است) بحارالانوار، ج 98، ص323.

7ـ قال الصادق(ع): انه یوم السرور، الغدیر، ج 1، ص 286.

8ـ قال الرضا(ع): و هو یوم التبسم ،المراقبات، ص257.

9ـ قال علی(ع): هذا یوم الارشاد ، مصباح المتهجد، ص 700.

10ـ قال علی(ع): هذا یوم فیه ... رفعت الدرج (این روزی است که منزلت شایستگان در آن، بلندی گرفت) مصباح المتهجد، ص 700.

11ـ قال علی(ع): هذا یوم ... فیه ... وضحت الحجج (این روزی است که دلایل خداوند در آن، روشن گشت).

12ـ قال علی(ع): هذا یوم محنة العباد، مصباح المتهجد، ص 700.

13ـ قال علی(ع): و هو ... یوم دحرالشیطان، مصباح المتهجد، ص 700.

14ـ قال علی(ع): و هو یوم الایضاح (روزغدیر، روزآشکار کردن حقیقت است) مصباح المتهجد، ص700.

15ـ قال علی(ع): و هو ... یوم البیان عن حقایق الایمان، مصباح المتهجد، ص 700.

16ـ امام رضا(ع) در حدیثی مفصل، روزغدیر را روزعرضه ولایت به انسانها و مخلوقات معرفی می‌کند، المراقبات، ص 257.

17ـ امام صادق(ع): در هنگام ملاقات با برادر ایمانی خود بگو: الحمدالله الذی اکرمنا بهذا الیوم (حمد خداوند را که ما را در این روز کرامت داد) المرقبات، ص 257.

18ـ قال علی(ع) و هو ... یوم کمال الدین، مصباح المتهجد، ص 700.

19ـ قال علی(ع): هذا یوم الفصل الذی کنتم توعدون، مصباح المتهجد، ص 700.

20ـ قال علی(ع): و هو ... یوم البرهان، مصباح المتهجد، ص 700.

21ـ قال الصادق(ع): الیوم الذی نصب منه رسول الله امیرالمؤمنین(ع)، الغدیر، ج 1، ص 285.

22ـ قال علی(ع): وهو... یوم الشاهد و المشهود، مصباح المتهجد، ص700. امام صادق(ع): نام غدیر در زمین روز به گواهی گرفته شدگان (جمع مشهود) است. بحارالانوار، ج 98، ص 231.

23ـ قال علی(ع): و هو... یوم العهد المعهود، مصباح المتهجد، ص 700 .

24ـ امام صادق(ع): نام غدیر در زمین، روز میثاق گرفته شده است، بحارالانوار، ج 98، ص 321.

25ـ امام رضا(ع): روزغدیر، روز زینت است، المراقبات، ص 257.

26ـ قال الرضا(ع): یوم تقبل اعمال الشیعة، المراقبات، ص 257.

27ـ قال علی(ع): هذا ... یوم الدلیل علی الرواد (این، روز رهنمونی به رهنمایان است) مصباح المتهجد،ص 700.

28ـ قال علی(ع): هذا یوم الامن المأمون، مصباح‌المتهجد، ص 700.

29ـ قال علی(ع): هذا یوم ابلاء السرائر، مصباح المتهجد، ص 700.

30ـ قال الصادق(ع): جعله عیدا لنا، بحارالانوار، ج 98، ص 300.

31ـ قال الصادق(ع): جعله عیدا ... لموالینا و شیعتنا، بحارالانوار، ج 98، ص 300.

32ـ امام صادق(ع): روزغدیر، روزعبادت است. الغدیر، ج 1 ، ص 285.

33ـ قال الصادق(ع): انه الیوم الذی... تمت فیه النعمة، الغدیر، ج 1، ص 285.

34ـ قال علی(ع): هذا یوم اظهارالمصون من المکنون، مصباح المجتهد، ص 700.

35ـ قال علی(ع): هذا یوم ابدی خفایا الصدور و مضمرات الامور، مصباح المتهجد ص 7.

36ـ قال علی(ع): هذا یوم النصوص علی اهل الخصوص (این، روز تصریح برگزیدگان است) همان.

37ـ قال الصادق(ع):هوالیوم الذی جعله لمحمد(ص) و آله(ع) ، المراقبات، ص 257.

38ـ امام صادق(ع): روزغدیر، روز نماز است. الغدیر، ج 1 ص 285.

39ـ امام صادق(ع): روزغدیر، روز شکرگزاری است. الغدیر، ج 1، ص 285.

40ـ قال علی(ع): و انزل علی نبیه فی یوم الدرج ما بین له عن ارادته فی خلصائه (و خداوند در روز دوم، اراده خویش را در حق بندگان خاص و گزیدگان خود اظهار داشت) مصباح المتهجد، ص 700. مقصود ازدرج ، درختان پر شاخ و برگی است که در سرزمین غدیر وجود داشت و حضرت در سایه آنها قرار گرفت و ولایت امیرمؤمنان(ع) را ابلاغ فرمود.

41ـ این نام، معروفترین نام غدیر است که از مکان واقعه گرفته شده است.

42ـ قال الصادق(ع): ذلک یوم صیام (روز غدیر، روز روزه ‌داری است) بحارالانوار، ج 98، ص 323.

43ـ امام صادق(ع): روز غدیر، روز اطعام است. بحارالانوار، ج 98، ص 323.

44ـ قال الصادق(ع): انه یوم عید، بحارالانوار، ج 98، ص 298.

45ـ قال علی(ع): هذا یوم الملأ الاعلی ... (این روز عالم بالا است...) مصباح المتهجد، ص 700.

46ـ قال الرضا(ع): هو الیوم الذی اکمل الله فیه الدین، المراقبات، ص 257.

47ـ قال الصادق(ع): انه یوم فرح، الغدیر، ج 1، ص 286.

48ـ قال علی(ع): و هو ... یوم الایضاح عن المقام الصراح (روزغدیر، روز به صراحت سخن گفتن از مقام ناب است) مصباح المتهجد، ص 700.

49ـ قال علی(ع): و هو یوم تبیان العقود عن النفاق و الجحود (غدیر، روز باز کردن گره پیوند میان کفر و نفاق است) مصباح المتهجد، ص 700.

50ـ امام صادق(ع): نام غدیر در زمین، روز بازخواست شدگان است. بحارالانوار، ج 98، ص 320.


عشق-یعنی-عهد-بستن-با-غدیر1 عشق-یعنی-عهد-بستن-با-غدیر1 عشق-یعنی-عهد-بستن-با-غدیر1 عشق-یعنی-عهد-بستن-با-غدیر1 عشق-یعنی-عهد-بستن-با-غدیر1 امتیاز : 493 دیدگاه(1)

تاریخ: یکشنبه 15 آبان 1390 ساعت: 4:08 ب.ظ بازدید: 224 نویسنده: میرزا حسن

اعمال روز عرفه

روز نهم روز عرفه و از اعياد عظيمه است اگرچه به اسم عيد ناميده نشده است و روزى است كه حق تعالى بندگان خويش را به عبادت و طاعت خود خوانده و مَوائد جُود و احسان خود را براى ايشان گسترانيده و شيطان در اين روز خوار و حقيرتر و رانده تر و خشمناكترين اوقات خواهد بود و روايت شده كه حضرت امام زين العابدين عليه السلام شنيد در روز عرفه صداى سائلى را كه از مردم سؤ ال مى نمود فرمود به او واى بر تو آيا از غير خدا سؤ ال مى كنى در اين روز و حال آنكه اميد مى رود در اين روز براى بچّه هاى در شكم آنكه فضل خدا شامل آنها شود و سعيد شوند و از براى اين روز اعمال چند است اول غسل دوّم زيارت امام حسين عليه السلام كه مقابل هزار حجّ و هزار عمره و هزار جهاد بلكه بالاتر است و احاديث در كثرت فضيلت زيارت آن حضرت در اين روز متواتر است و اگر كسى توفيق يابد كه در اين روز در تحت قُبّه مقدّسه آن حضرت باشد ثوابش كمتر از كسى كه در عرفات باشد نيست بلكه زياده و مقدّم است و كيفيّت زيارت آن حضرت بعد از اين در باب زيارات بيايد انشاءالله تعالى سوّم بعد از نماز عصر پيش از آنكه مشغول بخواندن دعاهاى عرفه شود دو ركعت نماز بجا آورد در زير آسمان و اعتراف و اقرار كند نزد حق تعالى به گناهان خود تا فايز شود به ثواب عرفات و گناهانش آمرزيده گردد پس مشغول شود به اعمال و ادعيه عرفه كه از حُجَج طاهِرِهِ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْهِم روايت شده و آنها زياده از آن است كه در اين مختصر ذكر شود لكن ما به مقدارى كه اين كتاب گنجايش آن را داشته باشد نقل مى كنيم شيخ كفعمى در مصباح فرموده مستحب است روزه روز عرفه براى كسى كه ضعف پيدا نكند از دعا خواندن و مستحب است غسل پيش از زوال و زيارت امام حسين عليه السلام در روز و شب عرفه و چون وقت زوال شد زير آسمان رَوَد و نماز ظهر و عصر را با ركوع و سجود نيكو به عمل آورد و چون فارغ شود دو ركعت نماز كند در ركعت اوّل بعد از حمد توحيد و در دويم بعد از حمد قُل يا اَيُّهَا الْكافِروُنَ بخواند بعد از آن چهار ركعت نماز گذارد در هر ركعت بعد از حمد توحيد پنجاه مرتبه بخواند فقير گويد كه اين نماز همان نماز حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام است كه در اعمال روز جمعه گذشت .

 

تسبيحات حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله در روز عرفه

پس فرموده بخوان اين تسبيحات را كه مروى از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ اله است و سيّد بن طاوُس در اقبال ذكر فرموده :

سُبْحانَ الَّذى فِى السَّمآءِ عَرْشُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الاَْرْضِ حُكْمُهُ

منزه است خدايى كه در آسمان است عرش او منزه است خدايى كه در زمين است فرمان و حكمش

سُبْحانَ الَّذى فِى الْقُبوُرِ قَضآؤُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْبَحْرِ سَبيلُهُ

منزه است خدايى كه در گورها قضا و فرمانش جارى است منزه است خدايى كه در دريا راه دارد

سُبْحانَ الَّذى فِى النّارِ سُلْطانُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْجَنَّةِ رَحْمَتُهُ

منزه است خدايى كه در آتش دوزخ سلطنتش موجود است منزه است خدايى كه در بهشت رحمت او است

سُبْحانَ الَّذى فِى الْقِيمَةِ عَدْلُهُ سُبْحانَ الَّذى رَفَعَ السَّمآءَ سُبْحانَ

منزه است خدايى كه در قيامت عدل و دادش برپا است منزه است خدايى كه آسمان را بالا برد منزه است خدايى

الَّذى بَسَطَ الاْرْضَ سُبْحانَ الَّذى لا مَلْجَاَ وَلا مَنْجا مِنْهُ اِلاّ اِلَيْهِ پس

كه زمين را گسترد منزه است خدايى كه ملجا و پناهى از او نيست جز بسوى خودش * *

بگو سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ صد مرتبه

* * منزه است خدا و حمد از آن خدا است و معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر از توصيف است

و بخوان توحيد صد مرتبه و آية الكرسى صد مرتبه و صلوات بر محمّد و آل محمّد صد مرتبه و بگو :

لا اِلهَا ِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيى وَيُميتُ

معبودى جز خدا نيست يگانه اى كه شريك ندارد پادشاهى خاص او است و از آن او است حمد زنده كند و بميراند

وَيُميتُ وَيُحْيى وَهُوَ حَىُّ لا يَموُتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلى كُلِّشَىْءٍ

و بميراند و زنده كند و او است زنده اى كه نميرد هرچه خير است بدست او است و او بر هر چيز

قَديرٌ ده مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ وَاَتوُبُ

توانا است * * * آمرزش خواهم از خدايى كه معبود بحقى جز او نيست كه زنده و پاينده است

اِلَيْهِ ده مرتبه يا اَللّهُ ده مرتبه يا رَحْمنُ ده مرتبه يا رَحيمُ ده مرتبه يا بَديعَ

و بسويش توبه كنم * * * * * اى خدا * * * * * اى بخشاينده * * * * * اى مهربان * * * * * اى پديدآرنده

السَّمواتِ وَالاْرْضِ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ ده مرتبه يا حَىُّ يا قَيُّومُ ده

آسمانها و زمين اى صاحب جلالت و بزرگوارى * * * * * اى زنده و اى پاينده #

مرتبه يا حَنّانُ يا مَنّانُ ده مرتبه يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ ده مرتبه امينَ ده مرتبه

* * اى پرعطا اى پرنعمت * * * * * اى كه معبودى جز تو نيست * * * * * اجابت كن * * * * *

 

ذكر صلوات از حضرت صادق عليه السلام

پس بگو اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ يا مَنْ هُوَ اَقْرَبُ اِلَىَّ مِنْ حَبْلِ الْوَريدِ يا

* * * خدايا از تو خواهم اى كسى كه او نزديكتر است به من از رگ گردن اى

مَنْ يَحوُلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ يا مَنْ هُوَ بِالْمَنْظَرِ الاَْعْلى وَبِالاُْفُقِ

كه حائل شود ميان انسان و دلش اى كه او در ديدگاه اعلى است و در افق

الْمُبينِ يا مَنْ هُوَ الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى يا مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ

آشكارى است اى كه او بخشاينده است و بر عرش استيلا دارد اى كه نيست مانندش

شَىْءٌ وَهُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

چيزى و او شنوا و بينا است از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد

و بخواه حاجت خود را كه برآورده خواهد شد انشاءالله تعالى پس بخوان اين صَلَوات را كه از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه هر كه بخواهد مسرور كند محمّد و آل محمّد را در صَلَوات بر ايشان بگويد:

اَللّهُمَّ يا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطى وَيا خَيْرَ

خدايا اى بخشنده ترين عطابخشان و اى بهترين

مَنْ سُئِلَ وَيا اَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى

درخواست شدگان و اى مهربانترين كسى كه از او مهربانى جويند خدايا درود فرست بر محمد و آلش در

الاَْوَّلينَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الاَّْخِرينَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ

زمره پيشينيان و درود فرست بر محمد و آلش در زمره پسينيان و درود فرست بر محمد

وَآلِهِ فِى الْمَلاَءِ الاَْعْلى وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الْمُرْسَلينَ

و آلش در ساكنين عالم بالا و درود فرست بر محمد و آلش در زمره مرسلين

اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً وَآلَهُ الْوَسيلَةَ وَالْفَضيلَةَ وَالشَّرَفَ وَالرِّفْعَةَ

خدايا عطا كن به محمد و آلش مقام وسيله و فضيلت و شرف و رفعت

وَالدَّرَجَةَ الْكَبيرَةَ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ

و درجه بلند خدايا من ايمان آوردم به محمد صلى الله عليه و آله

وَلَمْ اَرَهُ فَلا تَحْرِمْنى فِى الْقِيمَةِ رُؤْيَتَهُ وَارْزُقْنى صُحْبَتَهُ وَتَوَفَّنى

با اينكه او را نديده ام پس در روز قيامت از ديدارش محرومم مفرما و مصاحبت و همنشينى او را روزيم فرما

عَلى مِلَّتِهِ وَاسْقِنى مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِيّاً سآئِغاً هَنَّيئاً لا اَظْمَاءُ

و بر كيش او بميرانم و بنوشانم از حوض او (حوض كوثر) نوشاندنى سيراب و جانبخش و گوارا كه

بَعْدَهُ اَبَداً اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى

پس از آن هرگز تشنه نشوم كه براستى تو بر هرچيز توانايى خدايا من ايمان آورده ام به محمد صلى

اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ فَعَرَِّفْنى فِى الْجِنانِ وَجْهَهُ اَللّهُمَّ بَلِّغْ مُحَمَّداً

الله عليه وآله و او را نديده ام پس در بهشت رويش را به من نشان ده خدايا برسان به محمد

صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مِنّى تَحِيَّةً كَثيرَةً وَسَلاماً

صلى الله عليه و آله از جانب من تحيتى بسيار و سلامى

پس بخوان دعاء اُمِّ داوُد را كه ذكر آن در اعمال ماه رجب گذشت پس بگو اين تسبيح را كه ثواب آن احصاء نمى شود از كثرت و ما به جهت اختصار ترك كرديم ذكر آنرا و آن تسبيح اين است :

سُبْحانَ اللّهِ قَبْلَ

منزه باد خدا پيش از

كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ

هر كس و منزه باد خدا پس از هركس و منزه باد خدا با هركس و منزه باد

اللّهِ يَبْقى رَبُّنا ويَفْنى كُلُّ اءَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً يَفْضُلُ تَسْبيحَ

خدا كه باقى ماند پروردگار ما و فانى شود هركس و منزه باد خدا تنزيهى كه فزونى گيرد بر تسبيح

الْمُسَبِّحينَ فَضْلاً كَثيراً قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً يَفْضُلُ

تسبيح گويان فزونى بسيارى پيش از هركس و منزه باد خدا تنزيهى كه فزونى گيرد بر

تَسْبيحَ الْمُسَبِّحينَ فَضْلاً كَثيراً بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً

تسبيح تسبيح گويان فزونى بسيارى پس از هركس و منزه باد خدا تنزيهى كه

يَفْضُلُ تَسْبيحَ الْمُسَبِّحينَ فَضْلاً كَثيراً مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَ سُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً يَفْضُلُ تَسْبيحَ الْمُسَبِّحِينَ

فزونى گيرد بر تسبيح تسبيح گويان فزونى بسيار با هر كس ، و منزه باد خدا تنزيهى كه فزونى گيرد بر تسبيح تسبيح گويان

فَضْلاً كَثيراً لِرَبِّنَا الْباقى وَيَفْنى كُلُّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً لا يُحْصى وَلا يُدْرى وَلا يُنْسى وَلا

برترى بسيارى براى پروردگار ما كه باقى ماند و جز او فانى شودهر كس و منزه باد خدا تنزيهى كه به شماره در نيايد و دانسته نشود و فراموش نگردد و

يَبْلى وَلا يَفْنى وَلَيْسَ لَهُ مُنْتَهى وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبيحاً يَدوُمُ

كهنه نشود و فنا نپذيرد و انتهايى برايش نباشد و منزه باد خدا تنزيهى كه دوام داشته باشد

بِدَوامِهِ وَيَبْقى بِبَقآئِهِ فى سِنِى الْعالَمينَ وَشُهوُرِ الدُّهوُرِ وَاَيّامِ

به دوام او و باقى ماند به بقاى او در طول سالهاى اين جهان و ساير جهانيان و ماههاى اين روزگار و هر روزگار و روزهاى

الدُّنْيا وَساعاتِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَسُبْحانَ اللّهِ اَبَدَ الاَْبَدِ وَمَعَ الاَْبَدِ مِمّا

دنيا و ساعات شب و روز و منزه باد خدا تا جاويدان است جاويد و همراه با جاويد بدانسان كه

لا يُحْصيهِ الْعَدَدُ وَلا يُفْنيهِ الاَْمَدُ وَلا يَقْطَعُهُ الاَْبَدُ وَتَبارَكَ اللّهُ

شماره اش نتوان كرد و زمان و مدت آنرا به فنا نكشاند و قطعش نكند ((هرگز)) و بزرگ است خدا

اَحْسَنُ الْخالِقينَ پس بگو: وَالْحَمْدُ لِلّهِ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ لِلّهِ بَعْدَ كُلِّ

بهترين آفريدگان * * * * * و ستايش خاص خدا است پيش از هركس و ستايش از آن او است پس از هر

اَحَدٍ تا آخر دعا لكن بجاى هر سُبْحانَاللّهِ الْحَمْدُلِلّهِ بگو و چون به اَحْسَنُ

كس * * * * * * * * * * * * * منزه است خدا و ستايش خاص خداست * * * * * بهترين

الْخالِقينَ رسيدى بگو: لا اِلهَ اِلا اللّهُ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ تا به آخر بجاى سُبْحانَ اللّهِ

آفريدگان * * * * * معبودى نيست جز خدا پيش از هركس * * * * * * * * * * منزه است خدا

لا اِلهَ اِلا اللّهُ مى گوئى و بعد از آن بگو: وَاللّهُ اَكْبَرُ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ تا به آخر كه بجاى

جز او خدايى نيست * * * * * * * * * * و خدا بزرگتر است از توصيف پيش از هر كس * * * * * * * * *

سُبْحانَ اللّهِ اَللّهُ اَكْبَرُ مى گوئى

منزه است خدا و خدا بزرگتر است از توصيف

پس مى خوانى دعاى : اَللّهُمَّ مَنْ تَعَبَّاءَ وَتَهَيَّاءَ را كه در اعمال شب جمعه گذشت پس بخوان دعاء على بن الحسين عليه السلام را كه شيخ طوسى در مصباح المتهجّد ذكر فرموده اَللّهُمّ اَنْتَ اللّهُ رَبُّ الْعالَمينَ مؤ لّف گويد كه اين دعا چون دعاى در مَوْقِفِ عَرَفات بود بعلاوه هم بسيار طولانى بود ما ذكر ننموديم و بخوان نيز در اين روز با خشوع و رِقّت دعاى آن حضرت كه در صحيفه كامله است و آن دعاى چهل و هفتم است و مشتمل است بر جميع مطالب دنيا و آخرت صَلَواتُ اللّهِ عَلى مُنْشيها

 

دعاى حضرت حسين عليه السلام در روز عرفه

و از جمله دعاهاى مشهور اين روز دعاى حضرت سيد الشهداء عليه السلام است بشر و بشير پسران غالب اسدى روايت كرده اند كه پسين روز عرفه در عرفات در خدمت آن حضرت بوديم پس از خيمه خود بيرون آمدند با گروهى از اهل بيت و فرزندان و شيعيان با نهايت تَذَلُّل و خشوع پس در جانب چپ كوه ايستادند و روى مبارك را بسوى كعبه گردانيدند و دستها را برابر رو برداشتند مانند مسكينى كه طعام طلبد و اين دعا را خواندند:

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لَيْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَلا كَصُنْعِهِ

ستايش خاص خدايى است كه نيست براى قضا و حكمش جلوگيرى و نه براى عطا و بخششش مانعى و نه مانند ساخته اش

صُنْعُ صانِعٍ وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ فَطَرَ اَجْناسَ الْبَدائِعِ واَتْقَنَ

ساخته هيچ سازنده اى و او است بخشنده وسعت ده كه آفريد انواع گوناگون پديده ها را و

بِحِكْمَتِهِ الصَّنائِعَ لا تَخْفى عَلَيْهِ الطَّلايِعُ وَلا تَضيعُ عِنْدَهُ الْوَدائِعُ

به حكمت خويش محكم ساخت مصنوعات را طلايه ها(ى عالم وجود) بر او مخفى نيست و امانتها در نزد او ضايع نشود

جازى كُلِّ صانِعٍ وَرائِشُ كُلِّ قانعٍ وَراحِمُ كُلِّ ضارِعٍ وَمُنْزِلُ

پاداش دهنده عمل هر سازنده و سامان دهنده زندگى هر قناعت پيشه و مهربان نسبت به هر نالان ، فروفرستنده

الْمَنافِعِ وَالْكِتابِ الْجامِعِ بِالنُّورِ السّاطِعِ وَ هُوَ لِلدَّعَواتِ سامِعٌ

اعمال-روز-عرفه اعمال-روز-عرفه اعمال-روز-عرفه اعمال-روز-عرفه اعمال-روز-عرفه امتیاز : 475 دیدگاه(1)

تاریخ: یکشنبه 15 آبان 1390 ساعت: 4:01 ب.ظ بازدید: 156 نویسنده: میرزا حسن
!!!!!روز عرفه را از دست ندهيد!!!!!

 آيت الله 'مجتبي تهراني' با بيان فضيلت هاي روز عرفه به مردم سفارش كردند: اين فرصت را كه بهترين فرصت است؛ به خصوص از ظهر تا هنگام غروب را كه در روايات وارد شده؛ از دست ندهيد.

به گزارش  ايرنا، پايگاه اطلاع رساني آيت الله حاج آقا مجتبي تهراني به مناسبت نهم ذيحجه، سخنان اين استاد اخلاق را درباره اهميت شب و روز عرفه منتشر كرد كه به شرح زير مي باشد:
 
* دعا در شب عرفه مقبول و مستجاب است
 
در روايتي نقل شده است كه شب عرفه هر دعاي خيري كه انسان بكند به اجابت مي رسد؛ و براي كسي كه در شب عرفه اطاعت الهي را بكند و اعمال صالحه انجام دهد، معادل 170 سال اطاعت و عبادت است؛ يعني از نظر پاداش چنين چيزي به او داده مي‏شود.
 
* اعمال صالح برابر 170 سال عبادت است
 
اين روايت، عظمت شب عرفه را مي رساند. لذا امشب را قدر بدانيد! اولين مساله‏اي كه درباره اين شب تاكيد شده 'دعا كردن' است و در روايت دارد كه دعا كنيد! دعاي خير كنيد! و بدانيد كه اين دعاها به اجابت مي رسد. مقيد باشيد كه امشب، مشغول غير عبادت نباشيد! كاري كنيد كه اشتغالات كنار برود تا بتوانيد به سوي عبادات و صالحات برويد!
 
وقتي چنين معادله‏اي هست كه عبادت امشب مانند عبادت 170 ساله است، خيلي انسان بايد مراقبت و جديت داشته باشد. اين خيلي قابل توجه است، چون اين شب يكي از بزرگترين فرصت هايي است كه ما داريم.
 
* اثر دعا براي ديگران و پشت سر آنها
 
درباره دعا كردن هم بگويم كه در روايتي از امام باقر (ع) آمده است كه حضرت فرمودند سريعترين دعايي كه به هدف اجابت مي‏رسد، دعايي است كه يك برادر مومن، براي برادر مومن ديگرش مي‏كند و پشت سر او برايش از خدا خير مي‏خواهد؛ نه در حضورش. يعني هركس براي ديگري دعا كند، به سرعت به اجابت مي رسد.
 
وقتي اين شخص شروع مي‏كند به دعا كردن براي برادر مومنش و پشت سر او، آن فرشته‏اي كه براي گرفتن دعاها موكل شده است، جواب مي‏دهد: بله! 'و لك مثلاه' يعني اين چيزي كه براي برادرت خواستي، براي خودت دو برابرش برآورده شد. يعني همين كه براي ديگري خير خواستي و دعايش كردي، براي خودت دو برابرش منظور و مستجاب مي‏شود.
 
* امشب را قدر بدانيد!
 
از غروب شب عرفه تا غروب روز عرفه زمان بسيار بزرگي است. اين را گفتم تا امشب كه به حسب ظاهر شب عرفه است و موقعيت بسيار خوبي است، هم دعا كنيد و هم به اعمال صالحه مشغول شويد! اين را هم بدانيد كه دعاهايي كه مي‏كنيد اگر براي ديگران باشد، چيز بيشتري نصيبتان مي‏شود. خدا كند يكي از آن كساني كه شما دعا مي‏كنيد من باشم...
 
* روز عرفه، روز درخواست از خداوند
 
در روايتي است كه از پيغمبر اكرم(ص) نقل شده است كه خداوند وحي فرستاد به بعضي از پيامبرانش كه اين متن وحي الهي است كه بر فرض كه اهل هفت آسمان و تمام زمين، همگي از من درخواست كنند و به هركدام هرچه كه خواستند را بدهم، از خزانه، حكومت و فضل الهي ذره‏اي كاسته نمي‌شود؛ حتي مثل يك بال پشه هم از خزانه من كم نمي‌شود؛ و چه‏طور ممكن است كه از فضل الهي كاسته شود در حالي كه من سردمدار آن هستم!؟
 
* روز اميد خوشبختي براي همه
 
روايتي ديگري از امام زين العابدين (ع) عليه آمده كه محدث قمي هم آن را در مفاتيح نقل كرده است؛ در آن روايت آمده است كه روز عرفه بود و حضرت ديدند كه سائلي دارد از مردم، يعني غير خدا، درخواست مي‌كند؛ حضرت به او فرمود: واي بر تو! در چنين روزي از غير خدا تقاضا و درخواست مي‌كني!؟ و حال آنكه اميد مي‌رود در چنين روزي فضل الهي شامل طفل‌هايي شود كه در رحم مادر هستند. اميد است كه اينها خوشبخت و سعادتمند شوند.
 
* روز عرفه، روز دعا و درخواست
 
يكي از آن مقاطعي كه اين اسلحه بردش بيشتر است و در اجابت سرعت دارد، ‌روز عرفه است. حتي تعبير امام باقر(ع ) اين است كه اصلا‌ روز عرفه، روز دعا و درخواست از خداوند است. يعني در اين مقطع زماني بخصوص سرعت اجابت دعا بيشتر است.
 
* تنها اميد جاماندگان
 
حضرت امام جعفر صادق(ع) فرمودند: اگر كسي در ماه مبارك رمضان مورد مغفرت الهي قرار نگيرد غفران براي او نيست مگر آنكه عرفه را درك كند.
 
از اين روايت دو مطلب به دست مي‏آيد: يكي، عظمت ماه مبارك رمضان از نظر گسترش مغفرت الهي است كه همه را در بر مي‌گيرد. دوم، عظمت عرفه است. در ماه مبارك رمضان، زمان مطرح است. ممكن است براي عرفه هم زمان مطرح باشد؛ يعني روز خاص و هم مكان مورد نظر باشد كه آن زمين عرفات است. ولي مسلّماً زمان در اهميت موضوع دخالت دارد كه روز عرفه است.
 
از لحاظ قيد زمان، اگر كسي در ماه مبارك رمضان مورد مغفرت الهي قرار نگرفت، مسلما اگر در روز عرفه از خداوند طلب مغفرت كند مورد مغفرت الهي قرار خواهد گرفت.
 
* فضيلت زايرين امام حسين (ع) در عرفه
 
مسلله مهم در روز عرفه زيارت امام حسين (ع ) است كه در حديث آمده است خداوند قبل از آنكه به سرزمين عرفات نظر كند، به زايرين امام حسين(ع ) نظر مي‌افكند و اين نظر افكندن در زمان‌هاي حساس و سرنوشت‌ساز مانند شب قدر، عيد فطر، عيد قربان و عيد غدير مي‌باشد كه افضل اعمال در اين زمان‌ها زيارت امام حسين(ع ) است.
 
* اين روز را از دست ندهيد!
 
هر لحظه‌اي از لحظات امروز براي ما گرانبها است؛ بخصوص براي دعا و درخواست از خداوند. اين فرصت بهترين فرصت است. پس اين فرصت را از دست ندهيد! به خصوص از ظهر تا هنگام غروب را كه در روايات وارد شده است. به دوستان مي‏خواستم سفارش كنم كه اين چند ساعت را غنيمت بشماريد.
 

بدانيد اگر مي‏خواهيد مشكلاتتان را حل كنيد ـ‏كه همه ما ‏مشكلات داريم‏ـ بياييد ‌اين چند ساعت را درِ خانه خدا برويد و از او بخواهيد؛ چه حاجت‏هاي مادي را و چه معنوي را، همه را از او بخواهيد. چون امروز برد دعا خيلي زياد است. بخصوص درباره ديگران اگر دعا كنيد، ما در روايت داريم كه خدا چند هزار برابر به شما اعطا مي‏كند. از همه شما التماس دعا دارم؛ من را هم فراموش نكنيد و دعا كنيد.


این-روز-بزرگ-را-از-دست-ندهید!!!!!!!!!!!!!!!! این-روز-بزرگ-را-از-دست-ندهید!!!!!!!!!!!!!!!! این-روز-بزرگ-را-از-دست-ندهید!!!!!!!!!!!!!!!! این-روز-بزرگ-را-از-دست-ندهید!!!!!!!!!!!!!!!! این-روز-بزرگ-را-از-دست-ندهید!!!!!!!!!!!!!!!! امتیاز : 481 دیدگاه(0)

تاریخ: پنجشنبه 12 آبان 1390 ساعت: 9:41 ب.ظ بازدید: 150 نویسنده: میرزا حسن
تسخیر لانه جاسوسی

دانشجویان و تسخیر لانه جاسوسی

سیزدهم آبان 1358 از جمله روزهای به یادماندنی در تاریخ انقلاب شکوه مند اسلامی است. در این روز دانشجویان پیرو خط امام رحمه الله ، لانه جاسوسی شیطان بزرگ را تسخیر کردند و با این عمل انقلابی خویش، به جهانیان فهماندند که می توان با توکل به خدا و تکیه بر قدرت دین و ایمان جلو هر قدرت زورگویی ایستاد و غرور کاذبش را شکست.

حماسه داشجویان در این روز ثابت کرد که ابرقدرت ها از درون پوچ و پوشالی اند. آری، در این روز وحدت کلمه معنا، تکیه بر قدرت ایمان جلوه گر و قدرت رهبری دینی بار دیگر تجربه شد. این روز پرشکوه و ماندگار هرگز فراموشمان مباد!

خروش دانشجو

سیزدهم آبان 1358، از روزهای ماندگار در تاریخ ایران اسلامی است. در این روز بود که دانشجویان دین مدار و مطیع رهبر، با اعتقادی راسخْ بر لانه کفر و باطل شوریدند و با عشق و ایمان به آرمان والای انقلاب اسلامی، مرکز جاسوسی آمریکای جهان خوار را فتح کردند و قدرت پوشالی و دروغین آن را پایمال خود ساختند. در این روز پرشکوه، دانشجویان عزیز به خروش آمدند و با تسخیر لانه استکبار و سلطه، چشم جهانیان را خیره کردند. فتح لانه جاسوسی، به همه مستضعفان جهان آموخت که بر ضد مستکبران به پاخیزند و حقوق از دست رفته خود را از چنگال غاصبان و ستمگران بیرون کشند. این روز با شکوه که یادآور حماسه ها و فداکاری های دانشجویان عزیزمان است، به «روز ملّی مبارزه با استکبار» و «تسخیر لانه جاسوسی» نام گذاری گردید تا خاطره آن فرزندان دلیر انقلاب برای همیشه جاودان بماند.

تسخیر لانه جاسوسی در بیان رهبر انقلاب

مقام معظم رهبری حضرت آیت اللّه خامنه ای، تسخیر لانه جاسوسی را به دست دانشجویان مسلمان، نشانه تحقیر استکبار دانسته و چنین فرمودند: «مسأله، مسأله سفارت و اعضای سفارت و این قبیل مسائل نبود؛ مسأله این بود که امپراتوری عظیم زر و زور و تزویر در دنیای معاصر که تمام ملت ها را در مواجهه با قدرت استکباری خود تحقیر می کند، رهبران ملت ها را تحقیر می کند، دولت های برخاسته از ملت ها را به چیزی نمی انگارد و هر وقت اراده کند، دولت ها را برمی دارد و به آن ها تهاجم می کند، این امپراتوری با این عرض و طول تحقیر بشود؛ یعنی نشان داده شود به دنیا که زور و زورگویان یک چیزِ مطلق نیست، اراده مستکبران امر غالب بر فطرت جهان نیست... این تحقیر هنوز هم غبار ملالتش را از چهره سردمداران مستکبر آمریکا نزدوده است و در آینده هم نخواهد زدود».

تسخیر لانه توطئه و سلطه

تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در سیزده آبان 1358، در واقع تسخیر لانه سلطه و توطئه بود. این عمل دانشجویان پیرو خط امام، اگر چه واکنشی در مقابل تهاجم استبکار جهانی بر ضد نظام نو پای اسلامی به شمار می رفت، در عین حال خبر از پایان یافتن سلطه استکبار بر میهن اسلامی داشت. تسخیر لانه جاسوسی، غرور آمریکای جهان خوار را درهم شکست. این عملِ سرشار از غرور و عزّت دانشجویان سپیداندیش، آغازی برای قیامِ گسترده تر و حرکتی فراگیرتر بر ضد استکبار و استعمار گردید؛ قیام و تحرّکی که از سراسر میهن اسلامی آغاز گردید و بیداری را برای ملت به ارمغان آورد.

درس بزرگ

تسخیر لانه جاسوسی خروشی آگاهانه بود که، هم چون خونِ جاری در رگ های جامعه، حیات واقعی ملت ما را تضمین کرد، به دل های مؤمنان قوّت بخشید و غروری مقدس و حماسه آفرین را در آنان زنده ساخت. فریاد پرجوش و ضد استکباری دانشجویان به هنگام تسخیر لانه جاسوسیِ شدّادِ زمان یعنی آمریکای غاصب و چپاولگر، پرتوی تابناک از انوار الهی بر ملت مسلمان ما تابانید و درس هایی بزرگ از شهادت و رشادت و دلیری بدانان آموخت. فتح لانه جاسوسی، به امت مسلمان نشان داد که از هیچ قدرتی جز خداوند باک نداشته باشند و در برابر هیچ گردنکشی سر فرود نیاورند.

تسخیر لانه جاسوسی؛ افتخار دانشجوی مسلمان

از امتیازاتی که دانشجویان کشور ما از آن بهره مندند، هویت استکبار ستیزی آن ها است. بر همین اساس است که این گروه آگاه، در سیزدهم آبان 1358 حماسه ای ماندگار در تاریخ ایران اسلامی آفرید. تا آن جا که آزادمردانِ جهان این عمل مغرورانه را تمجید کردند. این روز تاریخی که ریشه در مبارزات دانشجویان مسلمان و متعهد بر ضد توطئه و فتنه استکبار دارد، یادآور حماسه های جاودان دانشجویانْ در راه رسیدن به اهداف والای انقلاب اسلامی است.

هر چه فریاد داریم...

روز 13 آبان، روز تسخیر لانه جاسوسی آمریکا به دست دانشجویان ایمان مدار و عدالت پناه است. بیایید در این روز بزرگ، همه با هم به قول بنیان گذار فقید انقلاب اسلامی «هرچه فریاد داریم بر سر آمریکا بریزیم». بیایید کران تا کرانِ حیات را از تحرّک و مبارزه و فریاد بر ضد مستکبران سرشار سازیم و از هیچ قدرتی جز خداوند قادر متعال نهراسیم و در برابر هیچ طاغوت و ظالمی سر فرود نیاوریم. بیایید برخی سستی ها و رکودها را به حرکت و شور مبدّل سازیم. بیایید دست ها و دل هامان را قوی کنیم و در روز 13 آبان، مردم خداجو و استکبارستیز را به مبارزه با آمریکا، این مظهر استکبار فراخوانیم.

لرزه بر اندام حاکمان کاخ سفید

بی گمان دانشجویان آگاه و رشید ایران در مبارزه با استکبار، همیشه نقشی فعّال و فراموش ناشدنی ایفا کرده اند. این عزیزان بودند که در 13 آبان 1358، لانه جاسوسی آمریکا را در تهران تسخیر کردند. آنان با این کار خویش، به مردم مسلمان ایرانْ شوری دوباره بخشیدند. این رادمردان از آینه احساس و شعور مردم انقلابی غبار برگرفتند و هویت مسلمانی، خود اتکایی و مبارزه با استکبار را به همگان آموختند. این پاک دلان بودند که در آن روز تاریخی، با شعارهای توفنده و مشت های گره کرده، توطئه شیطان بزرگ بر ضد انقلاب را فاش کردند و لرزه بر اندام زمامداران کاخ سفید انداختند.

13 آبان؛ روز ماندگار

سلام بر 13 آبان، روزی که ملت ما با عشق و ایمان به آرمان خویش، همه قدرت های استکباری را به سخره گرفت و شکوه پوشالی شان را پایمال کرد. در سیزدهم آبان، دانشجویان پاک سرشت، در سال گرد قربانی شدن دانش آموزان و تبعید سر سلسله بیداردلان و فریادبلند قرن، حضرت امام خمینی رحمه الله ، مردانه بردیو پلیدی تاختند و لانه فساد را درهم کوبیدند.

این است که سیزده آبان در تاریخ این دیار شهید پرور، برگی زرّین را به خود اختصاص داده و به سان ستاره ای فروزان در آسمان میهن اسلامی می درخشد. بیایید این روز را به خاطر داشته باشیم و رشادت ها و فداکاری های سربازان وفادار دین و نظام را پاس داریم.

سفارت یا مرکز توطئه بر ضد انقلاب

پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و روی کار آمدن یک نظام انقلابی مخالف با آمریکا، سبب شد که ایالات متحده یکی از مهره های اصلی منطقه را که حافظ منافع و عامل تثبیت وضع موجود بود، از دست بدهد. از این رو، آمریکا پس از ناکامی توطئه هایش در خنثی سازی پیروزی انقلاب، برای از بین بردن یا انحراف آن تلاش می کرد و سفارت آمریکا در تهران، مسئوولیت این توطئه را به عهده داشت. بر همین اساس بود که دانشجویانِ آگاه پیرو خط امام، با آگاهی از این توطئه خطرناک و شوم دشمنان انقلاب، به تسخیر این لانه خطرناک همت گماشتند، توطئه های دشمنان خدا و مردم مسلمان را نقش برآب ساختند و رسوایی جبران ناپذیری برای آمریکا به ارمغان آوردند.

انقلاب دوم

حرکت انقلابی تصرف لانه جاسوسی آمریکا در آبان 1358، نقطه عطفی در مسیر رشد انقلاب اسلامی بود. بر همین اساس از سوی رهبر فقید انقلاب حضرت امام خمینی رحمه الله تسخیر لانه جاسوسی آمریکا، «انقلاب دوم» نام گرفت. این حرکت قابل تحسین و فراموش ناشدنی، از یک سو به آمریکای جهان خوار ضربه زد و ماهیت آن را برای مردم ما و همه مستضعفان جهان مشخص کرد و از سوی دیگر، به پایگاه های توطئه استکبار جهانی در درون کشور نیز ضربه های مؤثری وارد ساخت.

دستاوردهای تصرف لانه جاسوسی

حرکت انقلابی تصرف لانه جاسوسی، از آن جهت که جلوه گر و احیاکننده یکی از ارزش های اساسی انقلاب، یعنی استقلال طلبی و ظلم ستیزی است، در خور ارج نهادن و بزرگ داشت است. این حرکت مهم و اساسی و آگاهانه، دارای دستاوردهای فراوانی بوده است. یکی از مهم ترین دستاوردهای این حرکت اصیل دانشجویی و مردمی، دسترسی جوانان به اسناد و مدارک موجود در لانه جاسوسی بود. اسناد لانه جاسوسی، زنده ترین و مطمئن ترین منبعی است که در اختیار مردم ما و نهضت های آزادی بخش در سراسر دنیا قرار دارد که ماهیت شیطان بزرگ، و روش ها و تحلیل های آن را در برخورد با مسائل مختلف افشا می سازد.

تصرف لانه جاسوسی از دیدگاه مقام معظم رهبری

مقام معظم رهبری درباره ریشه های تاریخی تصرف لانه جاسوسی چنین می فرمایند: «...دولت آمریکا در جریان کودتای 28 مرداد 32، یک رژیم جبّار را در ایران بر سر کار آورد و در طول 25 سال، انواع پشتیبانی ها را ازآن نظام جبّار، ظالم، غاصب، خائن و فاسد انجام داد.... آمریکایی ها بعد از مدتی، در مثل چنین روزی یک مشت دانش آموز نوجوان و گل های نشکفته ما را پرپر کردند و در خیابان های تهران ریختند. پس ضربه اول را آمریکایی ها وارد آوردند، در عین حال ملت ایران نجابت کردند و وقتی انقلاب پیروز شد، هیچ کس به آمریکایی ها صدمه ای نزد. مردم ایران آن ها را اذیت نکردند و سفارت آن ها را - که در واقع مرکز توطئه بود ـ از آن ها نگرفتند. ملت ما آن ها را با احترام به سوی خانه شان روانه کردند و عده ای از آن ها هم در این جا در سفارتشان ماندند؛ لیکن در عین حال، توطئه را ادامه دادند، با مخالفین انقلاب تماس گرفته، به عناصر پس مانده و وامانده رژیم سابق درس خراب کاری دادند و آن ها را وادار به اقدام علیه ملت کردند. طبیعی است که ملت ایران هوشیار است... می فهمد که قضیه چیست؛ لذا جوان های دانشجو در روز سیزدهم آبان سال 58 راهپیمایی کردند، رفتند این ماده فساد و لانه جاسوسی و توطئه را از بین بردند».

توطئه های استکبار و مقابله دانشجویان

یکی از ویژگی های استکبار جهانی، خوی برتری جویی و قدرت طلبی آن است. برهمین اساس است که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، دولت مستکبر آمریکا انواع توطئه ها را برای ناکام گذاشتن انقلاب اسلامی به کار گرفت. مصادره اموال، محاصره اقتصادی، کودتا، تحمیل جنگ، تصویب بودجه برای براندازی جمهوری اسلامی، تلاش برای به انزوا کشاندن دولت ایران در عرصه جهانی و محصور کردن پیام رهایی بخش انقلاب اسلامی، تنها بخشی از این اقدامات آمریکایی هاست. این دولت زورگو و سلطه جو، از همان اوایل پیروزی انقلاب در صدد توطئه و تخریب برآمد و سفارت خانه خود را به مرکز فعالیت های جاسوسی تبدیل کرد و بدین طریق، برگ سیاه دیگری بر دفتر دخالت ها و جنایت های خود افزود. دانشجویان پیرو خط امام که روح استقلال طلبی و ظلم ستیزی در جان و روح شان دمیده بود، در برابر این دخالت و جنایت لب به اعتراض گشودند و بساط لانه فساد و جنایت را برچیدند و بدین طریق، نام و یاد خویش را در تاریخ ایران جاودانه ساختند.


تسخیر-لانه-جاسوسی-آمریکا+از-تسخیر-لانه-جاسوسی-تا-تسخیر-وال-استریت(ادامه-مطلب) تسخیر-لانه-جاسوسی-آمریکا+از-تسخیر-لانه-جاسوسی-تا-تسخیر-وال-استریت(ادامه-مطلب) تسخیر-لانه-جاسوسی-آمریکا+از-تسخیر-لانه-جاسوسی-تا-تسخیر-وال-استریت(ادامه-مطلب) تسخیر-لانه-جاسوسی-آمریکا+از-تسخیر-لانه-جاسوسی-تا-تسخیر-وال-استریت(ادامه-مطلب) تسخیر-لانه-جاسوسی-آمریکا+از-تسخیر-لانه-جاسوسی-تا-تسخیر-وال-استریت(ادامه-مطلب) امتیاز : 379 ادامه مطلب| دیدگاه(1)

تاریخ: پنجشنبه 12 آبان 1390 ساعت: 9:20 ب.ظ بازدید: 221 نویسنده: میرزا حسن


شهادت-امام-محمد-باقر(ع)تسلیت-باد شهادت-امام-محمد-باقر(ع)تسلیت-باد شهادت-امام-محمد-باقر(ع)تسلیت-باد شهادت-امام-محمد-باقر(ع)تسلیت-باد شهادت-امام-محمد-باقر(ع)تسلیت-باد امتیاز : 394 ادامه مطلب| دیدگاه(0)

تاریخ: پنجشنبه 12 آبان 1390 ساعت: 9:17 ب.ظ بازدید: 211 نویسنده: میرزا حسن

فضل و دانش امام باقر (عليه السلام)

امام باقر ( عليه السلام )

 

امام محمّدباقر(عليه السلام) در دوران امامت خود، به نشر و پخش معارف دين به ويژه فقه و احكام اسلامي پرداخت و ضمن حلّ مشكلات علمي به تعليم و تربيت شاگرداني فاضل و آگاه مانند: محمّدبن مسلم، زرارةبن اعين، ابونصير، هشام بن سالم و جابربن يزيد و حمران بن اعين و بُريدبن معاويه عجلي، همّت گماشت.

آن حضرت در فضل و فضيلت، زهد و تقوا، اخلاف و معاشرت، سر آمد بزرگان بني هاشم در عصر خود بود.

آوازه علوم و دانش او چنان اطراف و اكناف پيچيده بود كه ملقّب به باقرالعلوم; يعني شكافنده دانش ها گرديد.

يكي از علماي بزرگ سنّي به نام ابن حجر هيتمي درباره او مينويسد: «محمّد باقر به اندازه اي گنج هاي پنهان معارف و دانش ها را آشكار ساخته، حقايق احكام و حكمت ها و لطايف دانشها را بيان نموده كه جز بر عناصر بي بصيرت يا بد سيرت پوشيده نيست و از همين جاست كه وي را شكافنده دانش و جامع علوم و برافروزنده پرچم دانش خوانده اند. «عبدالله بن عطا يكي از شخصيّت هاي علمي زمان امام، ميگويد: «من هرگز دانشمندان اسلام را در هيچ محفل و مجمعي به اندازه محفل محمّد بن علي(عليه السلام) از نظر علمي حقير و كوچك نديدم.» امام باقر (عليه السلام) در سخنان خود، اغلب به آيات قرآن كريم استناد مينموده و از كلام خدا شاهد ميآورده و فرموده است: «هر مطلبي را گفتم، از من بپرسيد كه در كجاي قرآن است تا آيه مربوط به آن موضوع را معرّفي كنم.»

 

علم بي نهايت

اول، علم و دانش: در كشف الغمة از حافظ عبد العزيز بن اخضر جنابذي در كتابش موسوم به معالم العترة الطاهرة از حكم بن عتيبه نقل شده است كه در مورد آيه إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ 1 گفت: «به خدا سوگند محمد بن علي در رديف همين هوشمندان است». ابو زرعه در مورد امام باقر عليه السلام  گفته است: به جان خودم ابو جعفر از بزرگ‏ترين دانشمندان است.

محمّد باقر به اندازه اي گنج هاي پنهان معارف و دانش ها را آشكار ساخته، حقايق احكام و حكمت ها و لطايف دانشها را بيان نموده كه جز بر عناصر بي بصيرت يا بد سيرت پوشيده نيست و از همين جاست كه وي را شكافنده دانش و جامع علوم و برافروزنده پرچم دانش خوانده اند.

ابو نعيم در حلية الاولياء نوشته است: مردي از ابن عمر درباره مسئله‏اي پرسش كرد.ابن عمر نتوانست او را پاسخ گويد.پس به سوي امام باقر (ع) اشاره كرد و به پرسش كننده گفت : نزد اين كودك برو و اين مسئله را از او بپرس و جواب او را هم به من بازگوي.آن مرد به سوي امام باقر (ع) رفت و مشكل خود را مطرح كرد.امام نيز پاسخ او را گفت.مرد به نزد ابن عمر بازگشت و وي را از جواب امام باقر (ع) آگاه كرد.آنگاه ابن عمر گفت: اينان اهل بيتي هستند كه از همه علوم آگاهي دارند.

در حلية الاولياء آمده است: محمد بن احمد بن حسين از محمد بن عثمان بن ابي شيبه، از ابراهيم بن محمد بن ابي ميمون، از ابو مالك جهني، از عبد الله بن عطاء، نقل كرده است كه گفت: من هيچ يك از دانشمندان را نديدم كه نسبت به دانشمندي ديگر كم دانش‏تر باشند مگر نسبت به ابو جعفر.من حكم را مي‏ديدم كه در نزد او چون شاگردي مي‏كرد.

شيخ مفيد در كتاب ارشاد مي‏نويسد: شريف ابو محمد حسن بن محمد از جدم، از محمد بن قاسم شيباني، از عبد الرحمن بن صالح ازدي، از ابو مالك جهني، از عبد الله بن عطاء مكي، روايت كرده است كه گفت: هرگز دانشمندي را نديدم كه نسبت به دانشمندي ديگر آگاهيهايش كمتر باشد مگر نسبت به ابو جعفر محمد بن علي بن حسين.من حكم بن عتيبة را با آن آوازه‏اي كه در ميان پيروانش داشت مي‏ديدم كه در مقابل آن حضرت چونان طفلي مي‏نمود كه در برابر آموزگارش قرار گرفته است.

كلام امام باقر عليه‏السلام

ابن جوزي در تذكرة الخواص، مي‏نويسد: عطاء مي‏گفت هيچ يك از دانشمندان را نديدم كه دامنه دانايي‏اش نسبت به دانشمندي ديگر كمتر باشد مگر نسبت به ابو جعفر.من حكم را ديدم كه در نزد آن حضرت چونان پرنده‏اي ناتوان بود.ابن جوزي مي‏گويد: «منظور وي از حكم همان حكم بن عتيبه بود كه در روزگار خود دانشمندي بزرگ به شمار مي‏آمد» .

اين سخن، چنان كه ملاحظه گرديد، از عطاء نقل شده و باز به همان گونه كه شنيديد ابو نعيم اصفهاني و شيخ مفيد آن را از عبد الله بن عطاء روايت كرده‏اند.محمد بن طلحه نيز در كتاب مطالب السؤول، اين روايت را به همين نحو نقل كرده است.البته در اين باره ملقب شدن آن حضرت به لقب باقر العلم و شهرت وي در ميان خاص و عام و در هر عصر و زمان بدين لقب كفايت مي‏كند.

ابن شهر آشوب در كتاب مناقب از محمد بن مسلم نقل كرده است كه گفت: من سي هزار حديث از آن حضرت پرسيدم.شيخ مفيد نيز در كتاب اختصاص، به نقل از جابر جعفي آورده است: ابو جعفر امام باقر (ع) هفتاد هزار حديث برايم گفت كه هرگز از كسي نشنيده بودم.

شيخ مفيد مي‏نويسد: از هيچ كدام از فرزندان امام حسن (ع) و امام حسين (ع) اين اندازه از علم دين و آثار و سنت و علم قرآن و سيره و فنون ادب كه از امام باقر (ع) صادر شده، ظاهر نشده است.

ما در صفحات آينده از بزرگان مسلمان از صحابه، تابعان و فقيهان و نويسندگان و بسياري ديگر كه از علم و دانش آن حضرت بهره‏مند گشته‏اند، ياد خواهيم كرد.تحقيقا بسياري از دانشمندان از آن حضرت كسب علم كرده و بدو اقتدا نموده بودند و گفتار آن حضرت را پيروي مي‏كردند و از فقه و دلايل روشني بخش حضرتش در توحيد و فقه و كلام كمال استفاده را به عمل مي‏آوردند.


فضل-ودانش-امام-محمد-باقر(علیه-السلام) فضل-ودانش-امام-محمد-باقر(علیه-السلام) فضل-ودانش-امام-محمد-باقر(علیه-السلام) فضل-ودانش-امام-محمد-باقر(علیه-السلام) فضل-ودانش-امام-محمد-باقر(علیه-السلام) امتیاز : 422 دیدگاه(2)

آخرین مطالب

چهارشنبه 05 تیر 1392
پنجشنبه 13 تیر 1392
شنبه 08 تیر 1392
جمعه 07 تیر 1392
جمعه 07 تیر 1392
پنجشنبه 06 تیر 1392
چهارشنبه 05 تیر 1392
چهارشنبه 05 تیر 1392
پنجشنبه 13 تیر 1392
شنبه 12 اسفند 1391

مطالب محبوب

یکشنبه 15 بهمن 1391
جمعه 27 بهمن 1391
سه شنبه 26 مهر 1390
دوشنبه 22 اسفند 1390
شنبه 12 اسفند 1391

صفحات مطالب

نظرسنجی
کلا" معبر باشه یا نه؟؟؟؟



نتايج|| آرشیو نظرسنجی